قرآن کریم
تمام قرآن در دسترس شماست؛ از ابزارهای پایین صفحه برای رفتن به صفحه، جزء، حزب، سوره یا آیه استفاده کنید.و از ذاتی که شما و امتهای پیشین را آفرید پروا کنید».
آنان گفتند: «[ای شعیب،] جز این نیست که تو جادوشدهای.
تو جز بشری همانند ما نیستی و ما تو را دروغگو میپنداریم.
اگر راست میگویی، پارههایی از آسمان را بر [سر] ما بینداز».
[شعیب] گفت: «پروردگارم به آنچه میکنید داناتر است».
او را دروغگو انگاشتند و عذابِ روزِ ابر [آتشبار] آنان را فراگرفت. به راستى که آن [بارانِ آتش،] عذاب روزى هولناک بود.
بیگمان، در این [ماجرا] نشانهای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.
و بیتردید، پروردگارت همان شکستناپذیرِ مهربان است.
و به راستی [این] قرآن فروفرستادۀ پروردگار جهانیان است.
روح الامین [= جبرئیل] آن را فرود آورده است.
بر قلب تو [نازل کرده است] تا بیمدهنده باشی.
[قرآن را] به زبان عربی روشن [نازل نمود].
و بیتردید، [بشارت نزولِ] آن، در کتابهای پیشینیان [نیز آمده] است.
آیا همین نشانه برایشان کافی نیست که علمای بنیاسرائیل از [حقیقتِ] قرآن آگاهند؟
و اگر آن را بر بعضی از غیر عربها نازل میکردیم
و [پیامبر،] آن را برایشان میخواند، به آن ایمان نمیآوردند.
[آری،] این گونه آن [کفر و تکذیب] را در دلهای گناهکاران جای دادیم.
اما به آن ایمان نمیآورند تا آنگاه که عذاب دردناک را ببینند.
ناگهان در حالی که بیخبرند، به سراغشان میآید.
[در آن حال] میگویند: «آیا مهلتی [برای توبه] خواهیم داشت؟»
آیا آنان عذاب ما را به شتاب خواستارند؟
آیا دانستی که اگر آنان را سالها [از زندگی دنیا] بهرهمند سازیم
سپس آنچه که به آنان وعده داده شده است به سراغشان بیاید