رفتن مستقیم به محتوای اصلی
خانه
قرآن کریم صفحه 585 · جزء 30 · حزب 59 · ربع 234
عبس آیات 1 تا 42

قرآن کریم

تمام قرآن در دسترس شماست؛ از ابزارهای پایین صفحه برای رفتن به صفحه، جزء، حزب، سوره یا آیه استفاده کنید.
جزء 30 عبس حزب 59

عبس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ 1 أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ 2 وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ 3 أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ 4 أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ 5 فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ 6 وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ 7 وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ 8 وَهُوَ يَخْشَىٰ 9 فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ 10 كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ 11 فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ 12 فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ 13 مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ 14 بِأَيْدِى سَفَرَةٍ 15 كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ 16 قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ 17 مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ 18 مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ 19 ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ 20 ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ 21 ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ 22 كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ 23 فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ 24 أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا 25 ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا 26 فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا 27 وَعِنَبًا وَقَضْبًا 28 وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا 29 وَحَدَآئِقَ غُلْبًا 30 وَفَٰكِهَةً وَأَبًّا 31 مَّتَٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ 32 فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ 33 يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ 34 وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ 35 وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ 36 لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ 37 وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ 38 ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ 39 وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ 40 تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ 41 أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ 42
ترجمه فارسی ترجمه‌ى فاسی - مركز ترجمه‌ى رواد
سوره عبس
1

[پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد

2

از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.

3

و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک ‌شود،

4

یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.

5

اما آن کس که [از ایمان] بی‌نیازی می‌ورزد

6

تو به او روی می‌آوری؛

7

در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛

8

اما کسی که شتابان به سراغ تو می‌آید

9

و [از الله] می‌ترسد،

10

تو از او غافل می‌شوی [و به دیگران می‌پردازی].

11

هرگز چنین نیست؛ بی‌گمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.

12

پس هر کس که بخواهد، [می‌تواند] از آن پند گیرد.

13

در صحیفه‌های ارجمندی [ثبت] است.

14

[در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی]

15

در دست سفیران [وحی] است

16

[که] بزرگوار و نیکوکارند.

17

مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!

18

[الله] او را از چه چیز آفریده است؟

19

او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.

20

سپس راه را برایش آسان نمود.

21

آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.

22

سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده می‌کند و] برمی‌انگیزد.

23

هرگز چنین نیست [که او می‌پندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.

24

انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:

25

ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،

26

سپس زمین را از هم شکافتیم،

27

آنگاه دانه‌[های فراون] در آن رویاندیم،

28

و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،

29

و زیتون و نخل،

30

و باغ‌هایی [انبوه و] پردرخت،

31

و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].

32

[همۀ اینها] برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است.

33

هنگامی ‌که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،

34

روزی ‌که انسان از برادرش می‌گریزد

35

و از مادرش و از پدرش

36

و از زنش و پسرانش [نیز می‌گریزد]،

37

در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم می‌دارد [و از دیگری بازمی‌دارد].

38

چهره‌هایی در آن روز، گشاده و روشن است.

39

[به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان [و] شاد است.

40

و چهره‌هایی در آن روز، غبارآلود است.

41

[و] سیاهی [و تاریکی] آنها را پوشانده است.

42

اینان همان کافرانِ بدکردارند.

585