رفتن مستقیم به محتوای اصلی
خانه
قرآن کریم صفحه 594 · جزء 30 · حزب 60 · ربع 237
الفجر آیات 24 تا 20

قرآن کریم

تمام قرآن در دسترس شماست؛ از ابزارهای پایین صفحه برای رفتن به صفحه، جزء، حزب، سوره یا آیه استفاده کنید.
جزء 30 الفجر حزب 60
يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى 24 فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ 25 وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ 26 يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ 27 ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً 28 فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى 29 وَٱدْخُلِى جَنَّتِى 30

البلد

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ 1 وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ 2 وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ 3 لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ 4 أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ 5 يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا 6 أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ 7 أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ 8 وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ 9 وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ 10 فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ 11 وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ 12 فَكُّ رَقَبَةٍ 13 أَوْ إِطْعَٰمٌ فِى يَوْمٍ ذِى مَسْغَبَةٍ 14 يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ 15 أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ 16 ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ 17 أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ 18 وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ 19 عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌۢ 20
ترجمه فارسی ترجمه‌ى فاسی - مركز ترجمه‌ى رواد
سوره الفجر
24

وی می‌گوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگی‌ام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!»

25

در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمی‌کند،

26

و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمی‌کشد.

27

[اما به مؤمن ندا می‌شود:] «ای روحِ آرام‌یافته،

28

به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.

29

پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی

30

و به بهشت من وارد شو».

سوره البلد
1

سوگند به این شهر [مکه].

2

در حالی که [ای پیامبر!] تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برایت حلال است]

3

و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.

4

یقیناً ما انسان را در رنج [و دشواری‌های دنیوی] آفریدیم.

5

آیا او گمان می‌کند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟

6

می‌گوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کرده‌ام».

7

آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده است؟

8

آیا دو چشم برایش قرار ندادیم؟

9

و یک زبان و دو لب؟

10

و او را به دو راه [خیر و شر] راهنمایی کردیم.

11

اما به گردنۀ [سخت] قدم نگذاشت [و نیامد].

12

و تو چه می‌دانی که آن گردنۀ [سخت] چیست؟

13

آزاد کردن برده‌ای است.

14

یا اطعام در روز قحطی [و گرسنگی]،

15

[خواه] یتیمی از خویشاوندان [باشد]

16

یا مستمندی خاک نشین؛

17

به علاوه، از کسانی باشد که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به صبر [بر عبادت و دوری از گناه] و مهربانی [با بندگان] توصیه نموده‌اند.

18

اینان اهل سعادتند [که نامۀ اعمال آنان به دست راستشان داده می‌شود و اهل بهشتند].

19

اما کسانی ‌که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان اهل شقاوتند [که نامۀ اعمال به دست چپشان داده می‌شود و به دوزخ می‌روند].

20

[از هر سو] آتش سرپوشید‌ه‌ای بر آنان است [که راه فرار ندارند].

594