محمود نعمتیان

فرازی از وصیت نامه امیر شهید محمود نعمتیان:

دین را بر دنیا و مال دنیا مفروشید و از آنچه نمی‌دانید لب فرو بندید و در همه حال ثناگوی الله باشید تا شاید الله بر شما رحم کرده و راه راست را پیشه شما گرداند.

#زندگینامه

شهید محمود نعمتیان در روز اول خرداد ۱۳۴۰ مصادف با دوم ماه مبارک رمضان در خانواده ای کوچک اما با صفا و معتقد به اصول ولایت در روستای جوشقان مرکزی (استرک) چشم به جهان گشود.
شهید نعمتیان به عنوان فرمانده گروهان دوم گردان ۱۷۰ لشگر ۳۰ گرگان، در خاک عراق و در ارتفاعات لری در منطقه مهم و حساس پنجوین عراق که حدود ۵۰ کیلومتر با مرز ایران فاصله داشت انجام وظیفه می نمود.
ایشان که افسری شجاع و دلیر و زبده بود در هنگام عزیمت جهت سرکشی و بازدید از یگان خود و در حالی که خودش راننده بود، هنگام پیاده شدن از خودرو بر اثر شلیک خمپاره توسط دشمن بعثی و اثابت آن به خودرو به شدت مجروح، یک پایش قطع و سمت چپ بدن ایشان از سر تا پا، از ترکش خمپاره سوراخ سوراخ شده بود، فرمانده نعمتیان را جهت انتقال به بیمارستان داخل آمبولانس گذاشتند. در بین راه در آخرین لحظات شهادتین را گفت و سپس این را بر زبان آورد: «خدایا فرزندم را ....»
و در همان لحظه این فرمانده جوان و رشید در سن ۲۷ سالگی ندای حق را لبیک و به درجه رفیع شهادت نائل و به دیدار معبود خویش شتافت.
بی شک ارتفاعات لری مجاهدت ها و دلاوری ها و حماسه های این افسر و فرمانده سرافراز ارتش را هیچ گاه فراموش نخواهد کرد که با خون سرخ خود از این میهن جانانه دفاع کرد.