فاطمه کیانی ده کیانی

بی تو بودن را تمام شهر با من گریه کرد دوست با من هم صدا نالید دشمن گریه کرد جای جای بی تو بودن را در آن تنگ غروب آسمانی ابر با بغضی سترون گریه کرد با هزاران آرزو یک مرد مردی پر غرور مثل یک آلاله در فصل شکفتن گریه کرد این خبر وقتی که در دنیای گل ها پخش شد نسترن در گوشه ای افسرد لادن گریه کرد وسعت تنهایی ام را در شبستان غزل شاعری با فاعلاتن فاعلاتن گریه کرد گریه یعنی انفجار بغض یعنی درد عشق بارها این درد را در چاه بیژن گریه کرد یک زمان حتی تو هم در مرگ من خواهی گریست مثل سهرابی که در سوگش تهمتن گریه کرد

درگذشت فاطمه ی عزیزم چنان سنگین و‌جانسوز است که به دشواری به باور می نشیند، ولی در برابر تقدیر پروردگار چاره ای جز تسلیم و رضا نیست، این ماتم جانگداز را به خانواده محترم تان تسلیت عرض میکنم، و برای آنان صبر و اجر و برای آن عزیز سفر کرده علو درجات طلب میکنم.🖤🌹 . . . خواهر عزیزم، گل همیشه خندانم بهشت جایگاهت باد😔

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند چه دید اندر خم این طاق رنگین به جای لوح سیمین در کنارش فلک بر سر نهادش لوح سنگین مرگ پایان زندگی نیست. آغازی است بر پرواز مرغ جان بر گستره آسمان حق و رجعتی به محضر حضرت دوست؛ به ویژه مرگ آنان که در دوران کوتاه عمر قدم‌های بلندی برداشته‌اند. روح دختر عزیزتازه درگذشته شما با اجداد طاهرینش محشور باد،خداوند به پدر و مادر فاطمه صبر بده ، روحش شاد و یادش گرامی باد 🌹🌹😔😔