کربلایی امیرحسین مظاهری منش

زنده‌یاد شهیدِخدمت ،کربلایی امیرحسین مظاهری منش

بسم رب‌الشهداء و الصدیقین

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

برادری داشتم و دارم به نام امیرحسین.
زندگی‌اش از آغاز، با نام و نشان اربابش، امام حسین (ع) و اهل‌بیت ایشان گره خورده بود.
تولدش مقارن شده بود با ایام ولادت امام سجاد (ع)، و اکنون که زمان پرواز و عروجش با ایام عزاداری سرور و سالار شهیدان و حضرت علی‌اکبر (ع) همراه شده، گویی او نیز فرزندی از خاندان امام حسین (ع) بود.

مادرم در همه‌ی روضه‌ها و مجالس عزاداری، او را با خود همراه می‌کرد.
و آن‌چه در تمام این سال‌ها از برادرم جدا نشد ـ و او نیز هیچ‌گاه از آن فاصله نگرفت ـ عشق به حسین (ع) بود.

از کودکی در هیئت‌ها حضور داشت و رفته‌رفته مداحی می‌کرد.
دهانش را با ذکر نام اربابش معطر می‌ساخت،
و قلبش را از مهر حسین (ع) و اصحابش پُر می‌کرد؛ پُرتر از همیشه.

برادرم همیشه در حال خدمت بود؛ دستی بود برای همه، بی‌هیچ منتی.
تا آخرین لحظه هم به وظیفه‌اش عمل کرد.
ماموریتش را به پایان رساند تا دِینی به گردنش نماند.
در روز حضرت علی‌اکبر (ع)، رهسپار آسمان شد.

بی‌تردید، امیرش حسین (ع) بود؛ امیرحسینی که حسینی زیست و حسینی شهیدش کردند.

شهدا بی‌صدا زندگی می‌کنند؛ گمنام و بی‌ادعا.
اما زمان رفتنشان مثل انفجار یک بمب، دل‌ها را می‌لرزاند و چشم‌ها را بیدار می‌کند.
رفتارشان، مرامشان، و لحظه‌ی پروازشان تلنگری‌ست به همه‌ی ما که هنوز در هیاهوی زمین مانده‌ایم.

با عشق و احترام
تقدیم به روح پاک برادر عزیزم

#شهیدِخدمت_کربلایی_امیر_حسین_مظاهری_منش
سرباز وطن

🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷

دلیل شهادت: اصابت تیر به شکلی نامعلوم ، حین خدمت سربازی، در دقایق پایانی پست نگهبانی، روی برجک.