مرحوم شهرام اسماعیلی

باور ندارم رفتنت را باور ندارم نبودنت را چرا که بی صدا و آرام با بالهایی از جنس نور پر گشودی و هنوز هم گرمای حضورت مرا در بهت فرو برده تصویر مهربانی هایت هنوز بر چشمانم قاب گرفته شده و عطر شیرین لبخندت در فضای خانه آکنده نه تنها من، که شمعدانی ها نیز سوگوار رفتن تواند و اقاقی ها سیاه پوش و ماتم زده رد پای عبور تو را دنبال می کنند کاش سفرت را بازگشتی بود کاش انتظار آمدنت را پایانی بود اما خوب می دانم که رفتی تا همیشه و ما را در بهتی عظیم جا گذاشته ای تا بی نهایت روحت شاد مرد مهربان💙💙💙💙

کاش بودی تا دلم تنها نبود تا اسیر غصه فردا نبود کاش بودی تا فقط باور کنی بی تو هرگز زندگی زیبا نبود 🖤🖤🖤🖤🖤