پیمان ابدی(جلالی ابدی)

او در بعد از ظهر روز چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۸ در حین اجرای یک صحنه اکشن، در تله‌فیلم چشم‌های نامحسوس به کارگردانی محسن موسویان به علت سهل انگاری در ملاحظات ایمنی کار و عدم دقت لازم به جوانب امنیت عملیات بدل‌کاری بر اثر برخورد شدید با اتوبوس و گیر افتادن مجروح شد. بعد از چندین دقیقه جرثقیل اتوبوس را از روی او بلندکرد. در لحظات اولیه با تنفس مصنوعی چندین بار تنفسش برگشت ولی به علت عدم حضور اورژانس در صحنه و فقدان امکانات پزشکی اعم از شوک و اکسیژن و تزریق خون و دیر رسیدن به بیمارستان پیمان ابدی از دنیا رفت و پیکرش به پاسگاه کن سولقان برده شد.

روز قبل آن اتوبوس به دلیل برخوردهای شدید به کوه و صخره‌ها دچار اختلال هدایت پذیری شده بود و فردا زیر بارش تگرگ شدید عوامل فیلم دچار عجله بودند و وقتی برای ادامه فیلم‌برداری سکانس کار آغاز شد این موضوع بررسی نشده بود. با همان حال اتوبوس معیوب توسط ابدی به راه افتاد و برای افتادن به دره سرعت گرفت و در یک خطای محاسباتی اتوبوس معیوب هفت‌تنی می‌بایست بعد از طی مسافتی به طرف چپ می‌پیچید و به دره می‌افتاد و در این حین ابدی از سمت کابین راننده بیرون می‌پرید. به علت اختلال فرمان‌پذیری اتوبوس زمانی که ابدی دست از فرمان برداشت تا بیرون بپرد محور چرخ جلو به طرفش پیچید و اتوبوس به وی برخورد و موجب گیرافتادن و جراحت وی و سپس به علت نبودن اورژانس و فقدان امداد پزشکی با امکانات مقتضی سبب از دنیا رفتن او شد. شواهد فیلم نشان داده ابدی در ابتدای صحنه حادثه و تا حدودی بعد از آن علائم تنفسی داشت. در چیست و چرایی علل ساخت یک تله فیلم با سکانس‌های اکشن گسترده و پیچیده توسط کارگردان و تهیه‌کننده بی تجربه در این زمینه و فیلمنامه عجیب که اتوبوس را به دره ای در جاده کن سولقان برده هنوز ابهامات زیادی باقی مانده. وی از مدتی قبل از سوی روزنامه کیهان و برخی خبرگذاری‌های دولتی مورد حملات و اتهامات بی اساس واقع شده بود. خاک شد هرکه بر این خاک زیست ٬ خاک چه داند که در این خاک کیست

سرانجام که باید در خاک رفت ٬ خوشا آنکه پاک آمد و پاک رفت . . .