یکی رفت... یکی از بهترین ها از ما جدا شد، ولی به خدا پیوست. یکی که پهلوان بود و ورزشکار، پر زور بود و نام آشنا، اما آزارش نه تنها به انسان ها بلکه به هیچ موجود زنده ای نرسید... جای خالی اش را نه می شود پر کرد و نه فراموش... به معنای واقعی پشتیبان و حامی خیلی از ما بود، افسوس در زمان حیات قدرش را نداستیم. اینک که او در زیر خروارها خاک آرمیده است و دستش از دنیای مادی ما زمینی ها کوتاه است ، بیایید دستهایمان را بالا برده و برایش طلب آمرزش کنیم و فاتحه ای بخوانیم برای این مرد بزرگ دوست داشتنی که خاطراتش تا ابد در اذهان مردم با صفای شهر باقی خواهد ماند. چه خوش گفت اسدی طوسی: کسی کو نکونام میرد همی ز مرگش تاسف خورد عالمی کربلایی محمد امیری آغاز: 1348/09/17 پایان: 1403/11/12 پایدار باشید
→
بازگشت به یادبود
1
پیام
پیامهای یادبود کربلایی محمد امیری
نوشتههایی از دوستان، آشنایان و همراهان این یادبود