مريم رجالي

بانو مريم رجالي نُهمين و آخرين فرزند از خانواده اصيل اصفهاني در يكم خرداد ١٣٤٩ قدم به جهان گذاشت. ايام كودكي و نوجواني وي مصادف با سفرهاي متوالي پدر و مادرش به اِمارات بود و او كه از همان كودكي با آنان همسفر ميشد ، زبان و لهجه ي مردم آن خطه رو به خوبي فراگرفته بود و همين امر نقطه قوّتي بود تا در ايام جواني ،در مهدكودك حضرت رقيه (س) واقع در مسجدي مزيّن به نام امام حسين (ع) مستقر در دبي ، در دامان پرعطوفت خود كودكان را بپروراند. مريم رجالي در دوران مدرسه و دانشگاه مي كوشيد تا همواره حضورش مفيد باشد ، در انجمن هاي گوناگون مشغول بود و درنهايت تحصيلاتِ خود را در رشته ي روان شناسي باليني به پايان رساند. دستي از دور بر آتش سوزانِ شعر داشت و اين نشان از معرفت درونيِ وي ميداد. دين و عشق را با هم آميخته بود و گويي از شيرِ مادر ، شيره ي جانش مُلوّن به رنگ و بوي اهل بيت بود، هر روزش را به يكي از ائمه تقديم مي كرد و با غسل زيارت آن حضرت روز را آغاز مي نمود. حتي گرد و غبار خانه اش را به عشق اين زيارت مي زدود. در هفتم مهرماه ١٣٧٠ دل در گرو مِهر همسرش داد كه حاصل اين ازدواج دو فرزند بود و اين درخت تا ابد پابرجا ميوه اي جز عشق و عاطفه نداشت . اما گستره ي دامان عطوفت مادرانه ي او چنان وسيع بود كه حتي بر سر كودكان بي بضاعت سيستان و بلوچستان نيز مي رسيد و او هر بار با قلب تپنده ي يك مادر بسته بسته مِهر و عشق براي آنان ارسال مي كرد . او كه سراسر زندگي خود را مي كوشيد دائم الوضو باشد و هر صبح عهدي با امام زمان خود ببند و هر شب را با زيارت عاشورا خاتمه دهد با زندگي و مرگش به همه ي ما درس عاشقانه زيستن و با خدا بودن داد و در آخر در ١٤٠٠/٨/٢٤ شب شهادت حضرت معصومه (س) به مأمن امن خود به ديدار پروردگارش شتافت.
روحش شاد و يادش تا ابد گرامي