حسین حسین آبادی ملا ابراهیمی

مثل یک کوچه بن بست که ویران شده است
حال من در غم تو سر به گریبان شده است
چند سالی است که از رفتن تو میگذرد
چشم من مانده به در باز چه گریان شده است
پای بگذار و گذر کن تو از این کوی خراب
حال و احوال اهالی همه حیران شده است
همچو بادی که خزان بر رخ تاکی بزند
تا تو رفتی همه ی باغ چه عریان شده است
ترسم آن است که عادت بکند کوچه من
چون به دل، دوری تو، باز چه یکسان شده است
آنچنان در تب این فاصله ها تافته ام
دل که از دوری تو سوخت و بریان شده است!
یک شب ای کاش بیایی تو به خوابم، شاید...
یا که نه، حتم که این فاصله جبران شده است.