حاج شیخ قدرت اله رضائی

پدر نیستی که ببینی هنوز فرزندان تو گاه و بیگاه با یاد شیرین سخن‌ های تو ایام می‌گذرانند، نیستی اما گونه های فرزندان تو هنوز عصرهای پنجشنبه نم آلود و غصه دار است... آخر چگونه می‌شود از یاد برد آن همه مهربانی و صبوری را؟ روح پاکت شاد و یادت گرامی پدر عزیزم.

پدر عزیزم روحت شاد جایت بی اندازه خالی است بیست و سه سال در کنارت نفس کشیدم و تا جایی که توانستی برای تربیت صحیح ما تلاش نمودی،برایمان کلاس قرآن و احکام گذاشتی تا کمی از علمی که در وجودت بود بهره مند شویم،افسوس که نشد بیشتر از این از وجودت بهره ببریم، چقد خوشحال بودی که میتوانستم قرآن را بی غلط بخوانم، خودت به ما میگفتی بعد از مرگ روح زنده هست و در دنیای دیگر به سر میبرد دنیایی خیلی بهتر از اینجا،چقدر بر زندگی پس از مرگ و معاد تاکیید میکردی،حالا جسمت زیر خاک ولی روح عظیمت در لقاء الله،چقدر هنوز باورش سخته که کنارمون نیستی،پدر عزیزم امیدوارم روح پاکت تا ابد در آرامش باشه و در جوار اهل بیت باشید.

پدر جان جاهل بودم و معرفت کافی برای شناخت حق والای تو را نداشتم. برای تمامی کاستی ها و بی مهری ها و بی احترامی هایی که بر تو روا داشتم شرمنده و خجالت زده هستم. بابا جان به مهربانی و بزرگواری خودت عفو کن. بعد از رفتن غریبانه ات بارها خودم را سرزنش کردم از فرصت سوزی ها در خدمت و دیدار و استفاده از نصایح و تعالیم شما. کاش زمان به عقب باز می گشت تا این افسوس جانکاه ابدی را التیام می دادم. عاشقانه دوست دارم و به شما افتخار می کنم. روحت شاد و نامت جاویدان