فواد نعیمی

فواد نعیمی انسانی بود که شاید بارزترین ویژگی‌اش دل رحمی‌ بود. گذر زمانه، ناملایمات زندگی اگر چه او را تلخ کرد ولی همچنان همان انسان ماند. مردی سخاوتمند بود و امیدوار. خوبی را نه فقط برای خود که برای همه می‌خواست. کودکی‌اش در خرمشهر آن روزهای رونق نفت گذشت ولی رویای شیرین این شهر به زودی تمام شد و بر تنش لباس رزم پوشاند. لباس رزمی که دیگر هیچ وقت از تن در نیاورد. جوانی‌ را پای این شهر گذاشت بعد از چند سال دوری از موطن دوباره به آن شهر برگشت چرا که هیچ خاکی آشناتر از خاک موطنش نبود. همه‌ی زندگی جنگید با امید و ایمانی به آینده که مثال زدنی بود.
ما فرزندان٫ خواهران٫ برادر٫ پدر و مادر و دوستانش در غم نبودنش دور هم جمع می‌شویم که یادی زنده کنیم از این مرد که نبودنش میانمان سخت پیداست و اینچنین خواهد ماند.
یاد و نامش گرامی