ناصر لرکی

باور ندارم رفتنت را باور ندارم نبودنت را چرا که بیصدا و ارام با بالهایی از جنس نور پر گشودی و هنوز هم گرمای حضورت مرا در بهت فرو برده تصویر مهربانی هایت هنوز بر چشمانم قاب گرفته شده و عطر شیرین لبخندت در فضای خانه آکنده نه تنها من که شمعدانی ها نیز سوگوار رفتن تو اند و اقاقی ها ،سیاهپوش و ماتم زده رد پای عبور تو را دنبال میکنند کاش سفرت را بازگشتی بود کاش انتظار امدنت را پایانی بود اما خوب میدانم که رفتی تا همیشه و ما را در بهتی عظیم جا گذاشته ای تا بی نهایت ماندگاری در خاطر به اندازه روزهای حضورت...