محمدرضا خباز

محمدرضا خباز (۲۸ تیر ۱۳۳۳ در کاشمر – ۲۰ بهمن ۱۴۰۲ در کاشمر) آموزگار، سیاستمدار اصلاح‌طلب، هفدهمین استاندار سمنان در دولت یازدهم و نهمین استاندار خراسان شمالی در دولت دوازدهم بود. وی همچنین معاون امور تقنینی معاونت پارلمانی رئیس‌جمهور ایران بود. خباز در چهار دورهٔ چهارم، پنجم، ششم و هشتم به عنوان نمایندهٔ حوزه انتخابیه کاشمر، بردسکن و خلیل‌آباد در مجلس شورای اسلامی انتخاب گردید و پیش از انتخاب به‌عنوان استاندار سمنان قصد داشت در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی نیز شرکت کند. او از اعضای حزب اعتماد ملی بود.وی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) از مهدی کروبی، نامزد عضو حزب اعتماد ملی حمایت کرد و در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲)، ابتدائاً از نامزدی احتمالی اکبر هاشمی رفسنجانی و سپس از حامیان حسن روحانی بودکنش او به ردصلاحیتش در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۴۰۳–۱۴۰۲) چنین بود: «وقتی دولت تصمیم می‌گیرد که نظامی‌ها را سرکار بیاورد، انتظار هم می‌رود که آن‌ها بر مبنای نگاه خودشان تأیید و رد صلاحیت‌ها را انجام دهند. یکی از بحث‌های همیشگی ما این است که: هرکسی را بهر کاری ساختند. اگر نظامیان در جایگاه سیاست‌مداران قرار گیرند نتیجه‌اش می‌شود این‌که نگاهشان به زیرمجموعه، ملت و کشور نگاه پادگانی است. نگاه آن‌ها جوری است که فکر می‌کنند افراد باید کاملاً مطیع باشند. من به‌عنوان فردی که قبل از انقلاب، در حین انقلاب، جنگ و بعد از جنگ در خدمت نظام بودم هرگاه انتقادی از دولت‌مردان داشتم صریحاً بیان می‌کردم و هیچ ابایی از آن نداشتم حتی در دولت مورد علاقه خودم که بیشترین نزدیکی را به آن داشتم؛ یعنی دولت خاتمی، هم از سه وزیر ایشان سؤال کردم و آن‌ها را به صحن مجلس بردم.»خباز در ۲۰ بهمن ۱۴۰۲ خورشیدی بر اثر سکته قلبی در بیمارستان شهید مدرس کاشمر درگذشت.مراسم تشییع جنازه خباز در ۲۳ بهمن ۱۴۰۲، ساعت ۹ صبح از حسینیه ابوالفضلی کاشمر به سمت آرامگاه سید حسن مدرس برگزار شد و پیکر او در جوار آرامگاه سید حسن مدرس به‌خاک سپرده گشت. در مراسم تشییع او مسئولان، نیروهای نظامی و انتظامی و برخی چهره‌های مطرح سیاسی از جاهای مختلف ایران شرکت کردند. مردم کاشمر فروشگاه‌ها خود را به‌احترام او تعطیل نموده و جنازه خباز را حمل کردند. دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ ای هیچ برای (ز بهر) هیچ بر هیچ مپیچ دانی که پس از مرگ چه ماند باقی عشق است و محبت است و باقی همه هیچ. یادش گرامی، نامش جاودان، روانش شاد و راهش پررهروباد