زهرا ملکی

این عکس ساعت یه ربع پنجه صبحهه بعد جمع کردن اورژانسی که ۲۰ تا تختش پر شده و دیدن نزدیک ۲۰۰ مریض و شنیدن انواع فریادها و پرخاشها و مردمی که ذره ای قدرشناسی بلد نیستن... آره من واقعا خفن ام که تونستم این وضع رو منیج کنم و مریضی میس نکنم اما اینم فهمیدم که من تبدیل به یه موجود اژیته و خسته و نا امید شدم و کارگری بیش نیستم و تمام اون افکاری که تو سرم داشتم که کارم مقدسه و خدمته و... بیشتر الان برام یه توهم مسخره به نظر میاد همه ی اینا یه روزی تموم میشه متاسفانه هیچ وقت نتونستم ادایی باشم و زجر و عذاب این خدنگی رو اکلیلی جلوه بدم ولی چیزی که از پزشکی برای من میمونه یه روح خسته و یه جوونی از دست رفته است. استوری ۲۱ اسفند ۱۴۰۲ خانم دکتر 🖤