مهین خلج

این مرقد عشق و آرزوهاست
این تربت پاک مادر ماست

ای خاک تو حرمتش نگه دار
این رنج‌کشیده مادر ماست


خونمون خالیه از تو، رفتی تو واسه همیشه
رفتی و نبودن تو، هنوز باورم نمی شه

این اتاق ساده کم بود، جای تو قلب بهشته
پَر زد از زمین خاکی، یه فرشته یه فرشته

اون عزیزی که تو دنیا یار من بود یاورم بود
نازنیم نازنینم اون فرشته مادرم بود

من چه خوشبختم که سال ها روزگاری با تو داشتم
یادمه که با چه شوقی سر رو شونه‌هات می ذاشتم

کاش می شد بازم ببوسم اون دو دست مهربونت
اسممو یه بار دیگه می شنیدم از زبونت

اشکامو تو پاک می کردی، کاش برای بار آخر
من صدات می زدم و باز، تو می گفتی جان مادر

کاش می شد حتی یه لحظه در کنار تو بشینم
اگه تو بودی می‌گفتی نذار اشکاتو ببینم

ای خدای مهربونم واسه تو رسیده مهمون
از دلم هرگز نمیره گر چه هست از دیده پنهون

توی قلب من می مونه تا ابد یاد یه لبخند
نازنینم رو از این پس می سپُرم به تو خداوند

اون عزیزی که تو دنیا یار من بود یاورم بود
نازنینم نازنینم اون فرشته مادرم بود