رحیم طهماسبی جیوان

انقدر وسوسه دارم که نگو
تو‌کجایی پدرم....؟!ا
انقدر حسرت دیدار تو دارم که نگو
بس که دلتنگ توام از سر شب تا حالا
انقدر بوسه به تصویر تو دادم که نگو
جان من حرف بزن
امر بفرما پدرم
انقدر گوش به فرمتن تو هستم که نگو
کوچه پس کوچه این شهر پر از تنهاییست
انقدر بی تو‌در این شهر غریبم که نگو...
پدر ای یاد تو ارامش من...!
امشب از کوچه دلتنگی من میگذری؟!
جان من زود بیا
بغلم کن پدرم...!
انقدر حسرت آغوش تو دارم که نگو...
به خدا دلتنگم!
روبرویم بنشینی کافیست
همه دنیا به کنار...
گرچه از دور ولی من تو را میبوسم
انقدر خاک کف پای تو هستم که نگو....
یادت گرامی و‌روحت شاد پدر عزیز تر از جانم