علی مولایی

مهناز خانم عزیز خواهر گلم 🌹سلام. ان شالله که دیگه غم نبینی،هرچند این جمله حقیقی نیست و انسان تا حد بودنش فقط شاهد غم عزیزانش هست خدا به دل شما و همه اونهایی که (علی) رو میشناختن‌آرامش و صبر بده. امروز تو رستوران و آرامگاه وقتی پیمان جان رو بغل میکردم حس خوب بغل کردنهای‌(علی)‌رو بهم میداد که سالها تو روز. چهارشنبه تجربه میکردم و شیرین بود برام.دوستی من و (علی)با یک نگاه و دو لبخندو احوال پرسی شروع شد و جرقه زد که هنوز اون نگاه در یادم نقش بسته و تا ابد ادامه خواهد داشت. رفاقت منو (علی)برام خاص بود و هرگز تو عمرم تجربه نکردم و مطمعنم دیگه تکرار نمیشه. (علی)یه فرصت و نعمتی بود که خدا دیر داد و زود ازم گرفت. خودتون بهتر از خوبیهای (علی)میدونین ولی وقتی از زبان یک دوست یا رفیق یا غریبهاز زاویه دیگه ای گفته میشه مطمعنن رنگ و بوی دیگه ای داره.امروز آدمهایی که تو آرامگاه بودن قاصدکهای‌کوچیکی بودن که از وجود و برکت (علی)دور هم جمع شده بودن و از خاطره های خوش از کسی میگفتن که اون قاصدک بزرگ (علی)بود که اونهارو زنجیر وار دور هم جمع کرده بود (علی)آدمی بود که همیشه ابراز احساسات میکرد و آنچه در درونش بود رو یا با پیام و یا با زبان‌بازگو میکرد که این در قدرت و غرور هر آدمی نیست مگر اینکه خاص یا متفاوت باشه که (علی)اینچنین بود.قدرت بیان و رفتار (علی) جوری بود که من حقیر،نه میتونستم و نه توانایی پاسخ به محبتهای بی حد و اندازه ودر خور شخصیت و مرام(علی)رو نداشتم و ازین بابت شرمنده (علی)هستم و رو سیاه و امیدوارم (علی)منو حلال کنه. خلاصه هر چی از (علی)بگم کمه .دوست و رفیق گرانبهایی رو از دست دادم که قدر بودنشو ندونستم و از کفم پرید که حتما لیاقتشو نداشتم و ازین بابت مطمعنم.هر جا که هست روحش آرام و نامش ابدی‌باشه و هچنان‌سایه‌سرتون باشه و از دور مواظب شما.امیدوارم خدا چنان دلتون رو شاد کنه که نبود روح(علی)در جسمش شمارو آزار نده.سرتونو درد آوردم ببخشید،خواستم بگم هر وقت هر جا اگر فکر کردین که یکی میتونه کوچکترین کاری یا باری رو از دوش‌شما ‌برداره من با جان دل در خدمتم و امیدوارم منو لایق بدونین.سلامت‌باشین و سرحال،خدا حافظ ونگهدارتون🌹🌹🌹

مهناز‌عزیزم: در‌این‌دنیا‌اگر‌غم‌هست صبوری‌کن‌خدا‌هم‌هست

مهناز‌عزیزم: در‌این‌دنیا‌اگر‌غم‌هست صبوری‌کن‌خدا‌هم‌هست