مریم تابع بردبار

و باز هم باختیم.
سرطان ۲ رفاقتمون هیچ.
یار دبیرستانی ما مریم جون.
رفیق دوست داشتنی و صبورمون.
قول و قرار ما این نبوداااا
قول داده بودی قوی بمونی و زود خوب شی.
دو سال مقابله با بیماری لعنتی برای رفاقتمون کم بود.
باید بیشتر میموندی تا باز هم تو دورهمی هامون سهم هر کدوممون شادی و خنده باشه. ولی حیف...... .
چقدر توی این روزها دلتنگت بودیم و منتظر بودیم کرونای وحشی آرومتر شه و بیایم پیشت ولی انگار حسرت آخرین دیدار موند به دلمون.
خدا به خانوادت مخصوصا مادرت و گلدخترت مبینا جون صبر بده.
سلام ما رو به محبوبه قربانی برسون 🙏🏻

دوستان همیشه داغدارت
زمستان ۱۴۰۰