مراد تیموری

موی سپید پدر بزرگم از هر برف سفیدی که در کوهستان می بارد پاک تراست. قد رعنای پدر بزرگم از قامت سرو نیز بلند تر است و چشمان کم سوی او از روشنایی خورشید هم زیباترند. من در وجود پدر بزرگم جز محبت و دوست داشتن چیزی دیگر نمی بینم دست های زبر و پینه بسته پدر بزرگ یادآور رنج هایی است که او در طول زندگیش کشیده است. پاهای ضعیف و قدم های سستش یادآور تلاش های بی پایان او در زندگی است. چقدر این دست ها و این قدم ها و این چهره را دوست دارم.
نبودت با هیچ چیزی جبران نمی شود و جای خالیت با حضور هیچ کس پر نخواهد شد. تو را می گویم پدربزرگ عزیزم.