اختر تمدن

هو الباقی زندگی پس از مرگ آنکه دوستش داشته‌ای و او را در خود داری، تجربه آوارشدن است. چیزی در درون می‌شکند و از پس آن، حفره‌ای در قلب که برای همیشه یادآور _بی‌اوئی_ باقی می‌ماند! اندوهی عمیق و سوگی غریب با درسی تکراری: زندگی کوتاه‌تر از آنست که دست ناخورده بماند! با از دست دادن _او_، کوهی که در پای آن، عظمتش دیده نمی‌شد رخ می‌نمایاند و در نهایت چیزی بیشتر از همه یادگارها باقی می‌ماند؛ آنچه از وجودت در وسعت هستی به دیگران هدیه کرده‌ای: رنجی که از قلبی زدوده‌ای؛ دستی که گرفته‌ای؛ دعایی که مستجاب ساخته‌ای و راهی که برای دیگران گشودی. رب الرحمن مادر عزیزتان و همه رفتگان را قرین رحمت و آرامش الهی فرماید.